
Στα κοινωνικά δίκτυα κυκλοφορούν ολοένα και περισσότερα βίντεο και φωτογραφίες από τουριστικά πάρκα της Ταϊλάνδης, όπου επισκέπτες ποζάρουν δίπλα σε «εκπαιδευμένους» χιμπατζήδες. Οι εικόνες, όπως της @eyezette, δείχνουν ζώα ντυμένα με ρούχα, σε στάσεις που δεν αντιστοιχούν σε φυσική συμπεριφορά και συχνά προκαλούν αμηχανία ή έντονες αντιδράσεις. Πίσω από το χαμόγελο της αναμνηστικής φωτογραφίας, ό…
Στα κοινωνικά δίκτυα κυκλοφορούν ολοένα και περισσότερα βίντεο και φωτογραφίες από τουριστικά πάρκα της Ταϊλάνδης, όπου επισκέπτες ποζάρουν δίπλα σε «εκπαιδευμένους» χιμπατζήδες. Οι εικόνες, όπως της @eyezette, δείχνουν ζώα ντυμένα με ρούχα, σε στάσεις που δεν αντιστοιχούν σε φυσική συμπεριφορά και συχνά προκαλούν αμηχανία ή έντονες αντιδράσεις. Πίσω από το χαμόγελο της αναμνηστικής φωτογραφίας, όμως, αναδύεται ένα ζήτημα που διχάζει: πρόκειται για ακίνδυνη ψυχαγωγία ή για εκμετάλλευση άγριας ζωής;
Τι κρύβεται πίσω από τις πόζες που σοκάρουν
Ένα από τα πιο γνωστά σημεία όπου καταγράφονται τέτοιες πρακτικές είναι το Safari World, ένας δημοφιλής προορισμός για οικογένειες και τουρίστες που αναζητούν «εμπειρίες» με ζώα. Εκεί, όπως και σε παρόμοια πάρκα, οι χιμπατζήδες παρουσιάζονται ως πειθαρχημένοι performers: ποζάρουν, μιμούνται ανθρώπινες κινήσεις και αλληλεπιδρούν με το κοινό. Οι φωτογραφίες γίνονται viral, αλλά η συζήτηση που ανοίγει είναι πολύ πιο σοβαρή.
Οι ειδικοί στην ευζωία των ζώων επισημαίνουν ότι οι χιμπατζήδες είναι εξαιρετικά ευφυή και κοινωνικά πλάσματα, με πολύπλοκες ανάγκες. Η «εκπαίδευση» για τέτοιες εμφανίσεις συνήθως βασίζεται σε αυστηρό έλεγχο, απομόνωση από το φυσικό τους περιβάλλον και επαναλαμβανόμενη επιβολή συμπεριφορών που δεν θα επέλεγαν ποτέ στη φύση. Ακόμη κι αν δεν είναι ορατό στο κοινό, το ψυχολογικό στρες μπορεί να είναι σημαντικό.
Οι υπερασπιστές των πάρκων αντιτείνουν ότι τα ζώα φροντίζονται, τρέφονται σωστά και δεν κινδυνεύουν. Υποστηρίζουν επίσης πως τέτοιες δράσεις φέρνουν τους ανθρώπους «πιο κοντά» στην άγρια ζωή. Ωστόσο, οργανώσεις για την προστασία των ζώων απαντούν ότι η οικειότητα που βασίζεται στην εξαναγκασμένη συμπεριφορά δεν εκπαιδεύει, αλλά κανονικοποιεί την ιδέα ότι τα άγρια ζώα υπάρχουν για να διασκεδάζουν τον άνθρωπο.
Το θέμα γίνεται ακόμη πιο ευαίσθητο όταν οι στάσεις και οι πόζες που ζητούνται από τα ζώα θεωρούνται ακατάλληλες ή εξευτελιστικές. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει πρόθεση πρόκλησης, η εικόνα ενός άγριου ζώου σε ρόλο «αντικειμένου» εγείρει ηθικά ερωτήματα για τα όρια του τουρισμού. Πολλοί ταξιδιώτες δηλώνουν ότι δεν γνώριζαν τι κρύβεται πίσω από αυτές τις εμπειρίες και ότι, αν είχαν ενημερωθεί, θα είχαν επιλέξει διαφορετικά.
Διαβάστε επίσης
Τα τελευταία χρόνια, η διεθνής πίεση αυξάνεται. Ορισμένα πάρκα έχουν περιορίσει τέτοιες πρακτικές, ενώ άλλοι προορισμοί στρέφονται σε μοντέλα παρατήρησης των ζώων από απόσταση, χωρίς άμεση επαφή. Παράλληλα, οι ταξιδιωτικές πλατφόρμες και οι influencers καλούνται να αναλάβουν ευθύνη για το περιεχόμενο που προβάλλουν, καθώς μια viral ανάρτηση μπορεί να ενισχύσει ή να αποδυναμώσει πρακτικές εκμετάλλευσης. Για τον σύγχρονο ταξιδιώτη, το ερώτημα είναι απλό αλλά κρίσιμο: τι είδους εμπειρίες αξίζει να υποστηρίζουμε με το εισιτήριο και τη φωτογραφία μας; Η γνώση και η ενημέρωση αποτελούν το πρώτο βήμα για πιο υπεύθυνο τουρισμό. Η άγρια ζωή δεν είναι σκηνικό για selfies, είναι κόσμος ολόκληρος που αξίζει σεβασμό.
Δείτε και αυτά


