Η συγκλονιστική ιστορία της Ζιζέλ Πελικό, της γυναίκας που έγινε σύμβολο θάρρους παγκοσμίως, συνεχίζει να προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Η 73χρονη Γαλλίδα, που έζησε έναν εφιάλτη επί μία δεκαετία όταν ο σύζυγός της τη νάρκωνε και την εξέδιδε εν αγνοία της σε δεκάδες άνδρες, μίλησε στη βρετανική τηλεόραση για τη στήριξη που δέχεται από υψηλά πρόσωπα.Σε μια σπάνια εξομολόγηση, η Πελικό αποκάλυψε το περιε…
Η συγκλονιστική ιστορία της Ζιζέλ Πελικό, της γυναίκας που έγινε σύμβολο θάρρους παγκοσμίως, συνεχίζει να προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Η 73χρονη Γαλλίδα, που έζησε έναν εφιάλτη επί μία δεκαετία όταν ο σύζυγός της τη νάρκωνε και την εξέδιδε εν αγνοία της σε δεκάδες άνδρες, μίλησε στη βρετανική τηλεόραση για τη στήριξη που δέχεται από υψηλά πρόσωπα.
Οι δικηγόροι του συζύγου της Ζιζέλ θέλησαν να παρουσιάσουν τους βιασμούς της ως sεx tape
Σε μια σπάνια εξομολόγηση, η Πελικό αποκάλυψε το περιεχόμενο μιας προσωπικής επιστολής που της απέστειλε η βασίλισσα Καμίλα. Η Βρετανίδα μονάρχης, γνωστή για το μακροχρόνιο έργο της κατά της ενδοοικογενειακής και σeξουαλικής βίας, εξήρε το σθένος της 73χρονης, κάνοντας λόγο για μια γυναίκα με «εξαιρετική αξιοπρέπεια και θάρρος». Η Ζιζέλ Πελικό δήλωσε βαθιά συγκινημένη από τη χειρονομία αυτή, η οποία αναγνωρίζει τον δικό της αγώνα μέσα στις δικαστικές αίθουσες.
Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην σύζυγός της, Ντομινίκ Πελικό, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών για τις φρικαλεότητες και τους βιασμούς που διέπραττε εις βάρος της, εκμεταλλευόμενος την αναίσθητη κατάσταση στην οποία την οδηγούσε με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η απόφαση της Ζιζέλ να διεξαχθεί η δίκη με ανοιχτές πόρτες μετέτρεψε την προσωπική της τραγωδία σε μια παγκόσμια κραυγή κατά της έμφυλης βίας.
Η 73χρονη, η οποία παραιτήθηκε από το δικαίωμα ανωνυμίας ως θύμα σeξουαλικής κακοποίησης, δήλωσε ότι η ντροπή πρέπει να βαραίνει τους κακοποιητές της και όχι την ίδια, αναφέρει η Daily Mail. Έχοντας εξελιχθεί σε παγκόσμιο σύμβολο δύναμης και φεμινισμού, η Ζιζέλ Πελικό προσέλκυε καθημερινά πλήθος κόσμου στη δίκη διάρκειας 15 εβδομάδων στην Αβινιόν, όπου υποστηρικτές της συγκεντρώνονταν με πλακάτ για να τιμήσουν το θάρρος της και να ζητήσουν δικαιοσύνη.
VIRAL
Διαβάστε επίσης
Η ίδια είπε ότι η παρουσία τους, της έδινε δύναμη, ενώ μέσα στη δικαστική αίθουσα βίωνε, όπως περιέγραψε, ταπεινωτικές και επώδυνες διαδικασίες. Πενήντα άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό ή άλλα σeξουαλικά αδικήματα μετά από δίκη τρεισήμισι μηνών στην Αβινιόν, η οποία ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2024. Ο πρώην σύζυγός της έχει επίσης παραδεχτεί απόπειρα βιασμού το 1999 μετά από ταυτοποίηση DNA, ενώ ερευνάται και για τη δολοφονία μιας μεσίτριας το 1991. Ο ίδιος αρνείται την κατηγορία της δολοφονίας.
Σε συνέντευξή της στο BBC Newsnight, η γυναίκα εξήγησε ότι απέρριψε κατηγορηματικά τις προσπάθειες των δικηγόρων υπεράσπισης να χαρακτηρίσουν τα βίντεο ως «ερωτiκές σκηνές. Ερωτική σκηνή είναι όταν υπάρχει συναίνεση. Αυτές ήταν σκηνές βιασμού. Ήταν σκηνές εγκλήματος.», είπε. Ανέφερε ότι επίσης κουβαλούσε ντροπή για τέσσερα χρόνια πριν αποφασίσει να προβεί σε μια κλειστή δίκη και να αποκαλύψει την ταυτότητά της.
Η Ζιζέλ Πελικό δεν είναι απλώς μια επιζήσασα μιας ανείπωτης κτηνωδίας· είναι η γυναίκα που κατάφερε να μετατρέψει την προσωπική της κόλαση σε ένα παγκόσμιο μανιφέστο αξιοπρέπειας. Σήμερα, η φιγούρα της με τα μεγάλα μαύρα γυαλιά και το σταθερό βάδισμα προς το δικαστήριο της Αβινιόν αποτελεί το απόλυτο σύμβολο κατά της σeξουαλικής βίας, ενσαρκώνοντας τη δύναμη μιας γυναίκας που αρνήθηκε να γίνει «θύμα» και επέλεξε να γίνει «μάρτυρας».
Το σύνθημα που ταυτίστηκε με τον αγώνα της, το εμβληματικό «La honte change de camp» (Η ντροπή αλλάζει πλευρά), λειτούργησε ως κοινωνικός σεισμός. Η Πελικό πήρε τη συνειδητή και γενναία απόφαση να ζητήσει τη διεξαγωγή της δίκης με ανοιχτές πόρτες, εκθέτοντας δημόσια τη φρίκη που υπέστη επί μία δεκαετία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι αναλύσεις για τη δράση της, η επιλογή της να μην κρυφτεί πίσω από την ανωνυμία ανάγκασε την κοινωνία να κοιτάξει κατάματα το πρόσωπο του κακού, μεταφέροντας το βάρος της ντροπής από το σώμα της γυναίκας στο πρόσωπο των δραστών.
Η πρώτη της αντίδραση όταν οι αστυνομικοί της έδειξαν το οπτικοακουστικό υλικό των βιασμών της ήταν ένα απόλυτο σοκ: «Δεν είμαι εγώ αυτή η γυναίκα», φέρεται να είπε, καθώς η ίδια δεν είχε καμία ανάμνηση της κακοποίησης λόγω των φαρμάκων που της χορηγούσε ο σύζυγός της. Παρά τη φρίκη της συνειδητοποίησης ότι ο άνθρωπος που εμπιστευόταν επί 50 χρόνια την «πρόσφερε» σε αγνώστους, η Ζιζέλ βρήκε τη δύναμη να σταθεί όρθια απέναντι σε 51 κατηγορούμενους, κοιτάζοντάς τους στα μάτια.
Η Ζιζέλ Πελικό δεν πάλεψε μόνο για τη δική της δικαίωση. Στις αφηγήσεις της για τις κρυφές πτυχές της κακοποίησης, αναδεικνύει το ζήτημα της «χημικής υποταγής» και της κουλτούρας του βιασμού, δίνοντας φωνή σε χιλιάδες γυναίκες που έχουν υποστεί σιωπηλή βία. Η στάση της χαρακτηρίζεται από μια «παγερή» αλλά μεγαλειώδη ψυχραιμία, η οποία ενέπνευσε διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία και την Ευρώπη, καθιστώντας την μια ηρωίδα της σύγχρονης εποχής που επαναπροσδιόρισε την έννοια της δικαιοσύνης.
Δείτε και αυτά