Βασίλης Μπισμπίκης: Πέρασα ένα κοµµάτι σκληρής αλητείας, αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο

5 Μαρτίου, 2026


Ο Βασίλης Μπισμπίκης μίλησε ανοιχτά για τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του και την ταραγμένη πορεία που ακολούθησε πριν βρει τον δρόμο του στην υποκριτική. Σε μια ειλικρινή εξομολόγηση θυμήθηκε περιστατικά από την παιδική ηλικία, την πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο, αλλά και την περίοδο που – όπως λέει – έζησε «σκληρή αλητεία» στους δρόμους της Αθήνας.Μία νέα συνέντευξη έδωσε ο Βασίλης Μπισμπίκης, μιλώ…


Ο Βασίλης Μπισμπίκης μίλησε ανοιχτά για τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του και την ταραγμένη πορεία που ακολούθησε πριν βρει τον δρόμο του στην υποκριτική. Σε μια ειλικρινή εξομολόγηση θυμήθηκε περιστατικά από την παιδική ηλικία, την πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο, αλλά και την περίοδο που – όπως λέει – έζησε «σκληρή αλητεία» στους δρόμους της Αθήνας.

Η πρώτη φορά που έπαιξε ξύλο

Μία νέα συνέντευξη έδωσε ο Βασίλης Μπισμπίκης, μιλώντας ξανά για τις δύσκολες εμπειρίες της εφηβείας του.

Ο γνωστός ηθοποιός, που τη φετινή τηλεοπτική σεζόν πρωταγωνιστεί στη σειρά του ALPHA «Porto Leone», μίλησε στην Athens Voice για το πρώτο περιστατικό βίας στη ζωή του και τις έντονες στιγμές που έζησε μεγαλώνοντας.

«Ήµουν δέκα χρονών και είχα χτυπήσει ένα παιδί, µια σφαλιάρα, µια µπουνιά, κάτι τέτοιο. Κι έπεσε κάτω, λιποθύµησε, και νόµιζα ότι το σκότωσα. Αυτό µου έχει µείνει. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί φοβήθηκα πολύ, έπαθα πανικό. Είπα “έκανα κάτι κακό”. Ήταν ξύλο µες στο παιχνίδι. Την άλλη µέρα ήµασταν πάλι φιλαράκια. Παίζαµε µπάλα στις αλάνες και τσακωνόµασταν», δήλωσε ο Βασίλης Μπισμπίκης.

Τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας

Στην ίδια συνέντευξη ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στην περίοδο που ακολούθησε, όταν η ζωή του πήρε μια πιο σκοτεινή τροπή.

«Ήµουν άτυχος, πολύ. Πέρασα ένα κοµµάτι σκληρής αλητείας από τα δεκατρία και µετά. Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο».

Όπως εξηγεί, σημαντικό ρόλο στις σκέψεις και τη στάση του εκείνη την περίοδο έπαιξαν και τα βιβλία που διάβαζε.

«Ένας από τους λόγους ήταν και τα βιβλία που διάβαζα, τα κοµµουνιστικά του παππού µου και τα αναρχικά. Και µέσα σε όλα αυτά ήταν, ας πούµε, και η ιδέα ότι το σχολείο σε κάνει ροµποτάκι, κατευθύνει τη σκέψη… και κάπου ήρθε η ρήξη».

Η ρήξη με το σχολείο και η φυγή

Ο Βασίλης Μπισμπίκης περιέγραψε ακόμη πώς οδηγήθηκε τελικά στην οριστική απομάκρυνση από το σχολείο.

«Αναρχισµός, πανκ, λοφίο, µπλε µαλλί, στα δεκαπέντε. Με πήγαν για λίγο σ’ ένα τεχνικό λύκειο στην Κόρινθο, γιατί µε είχαν διώξει από τα υπόλοιπα σχολεία, και δεν άντεξα ούτε δύο µήνες. Κάλεσαν τη µάνα µου και της είπαν “δεν γίνεται δουλειά µε το παιδί σου”. Ντράπηκε η γυναίκα, ντράπηκα κι εγώ. Τον έβρισα τον λυκειάρχη και τέλος. Έπαιζε ζάρια και µας πουλούσε “ηθική”», εξομολογήθηκε ο γνωστός ηθοποιός.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

Το διαβάσαμε εδώ

Δείτε και αυτά
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.