Σε μια εποχή που η στεγαστική κρίση «γονατίζει» την Ευρώπη και οι τιμές των ενοικίων καλπάζουν χωρίς σταματημό, υπάρχει μια γωνιά του πλανήτη που ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στον 16ο αιώνα. Εκεί, το ενοίκιο κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ.Φανταστείτε να ζείτε σε μια περιποιημένη, ασφαλή και ιστορική γειτονιά στην καρδιά της κεντρικής Ευρώπης, πληρώνοντας για τη στέγασή σας το εξωφρενικό πο…
Σε μια εποχή που η στεγαστική κρίση «γονατίζει» την Ευρώπη και οι τιμές των ενοικίων καλπάζουν χωρίς σταματημό, υπάρχει μια γωνιά του πλανήτη που ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στον 16ο αιώνα. Εκεί, το ενοίκιο κοστίζει λιγότερο από έναν καφέ.
Φανταστείτε να ζείτε σε μια περιποιημένη, ασφαλή και ιστορική γειτονιά στην καρδιά της κεντρικής Ευρώπης, πληρώνοντας για τη στέγασή σας το εξωφρενικό ποσό των 0,88 ευρώ το χρόνο,όπως αποκαλύπτει σε βίντεο της η χρήστης του Instagram, @grtravelwithme. Όχι τον μήνα, τον χρόνο. Αν αυτό ακούγεται ως ένα κακόγουστο αστείο ή μια ουτοπική υπόσχεση, η πραγματικότητα έρχεται να μας διαψεύσει με τον πιο εμφατικό τρόπο. Αυτή η γειτονιά δεν είναι απλώς υπαρκτή, αλλά λειτουργεί αδιάκοπα εδώ και μισή χιλιετία.
Ο λόγος για το Fuggerei (Φούγκεραϊ), την παλαιότερη κοινωνική κατοικία στον κόσμο που βρίσκεται ακόμα σε χρήση. Βρίσκεται στην πόλη Άουγκσμπουργκ (Augsburg), στη Βαυαρία της Γερμανίας, και αποτελεί ένα ζωντανό μνημείο της φιλανθρωπίας, της θρησκευτικής πίστης και μιας οικονομικής σταθερότητας που προκαλεί δέος.
VIRAL
Fuggerei: Το όραμα του «Πλούσιου» Ιακώβου
Η ιστορία αυτής της ιδιαίτερης «πολιτείας μέσα στην πόλη» ξεκινά το 1516 (με επίσημη ίδρυση το 1521). Ο ιδρυτής της ήταν ο Jakob Fugger, γνωστός με το προσωνύμιο «ο Πλούσιος». Ο Fugger δεν ήταν ένας απλός έμπορος· ήταν ο πλουσιότερος άνθρωπος της εποχής του, ένας τραπεζίτης που δάνειζε αυτοκράτορες και πάπες, συγκεντρώνοντας μια περιουσία που, σε σημερινά δεδομένα, θα έκανε τους σύγχρονους δισεκατομμυριούχους να μοιάζουν με κοινούς θνητούς.
Ωστόσο, ο Jakob Fugger είχε μια βαθιά θρησκευτική ανησυχία και ένα όραμα: να προσφέρει στέγη στους άπορους αλλά έντιμους πολίτες του Άουγκσμπουργκ. Έτσι, δημιούργησε το Fuggerei, μια περιτειχισμένη συνοικία με 67 κτίρια και 142 διαμερίσματα, εκκλησία και δική του διοίκηση.
Η τιμή του ενοικίου ορίστηκε τότε στο ένα Ρηνικό χρυσό νόμισμα (Rheinischer Gulden) ετησίως. Μέσα στους πέντε αιώνες που μεσολάβησαν, η διοίκηση του ιδρύματος Fugger αποφάσισε να μην αλλάξει ποτέ αυτόν τον όρο. Μετά τη μετατροπή των νομισμάτων, το ποσό αυτό αντιστοιχεί σήμερα ακριβώς σε 0,88 ευρώ.
Το Fuggerei δεν είναι μια παραγκούπολη. Αντιθέτως, είναι μια από τις πιο όμορφες και καλοδιατηρημένες γειτονιές της Βαυαρίας. Τα σπίτια είναι βαμμένα σε ένα χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα, οι δρόμοι είναι λιθόστρωτοι και οι προσόψεις καλύπτονται από πυκνό κισσό, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε παραμύθι των αδελφών Γκριμ.
Κάθε διαμέρισμα έχει τη δική του ξεχωριστή είσοδο, ενώ ένα από τα πιο περίεργα χαρακτηριστικά της γειτονιάς είναι οι λαβές των κουδουνιών. Στο παρελθόν, πριν την έλευση του ηλεκτρισμού, κάθε σπίτι είχε μια μοναδική στο σχήμα λαβή, ώστε οι κάτοικοι να μπορούν να αναγνωρίσουν την πόρτα τους στο απόλυτο σκοτάδι των δρόμων της μεσαιωνικής πόλης.
Φωτογραφία: shutterstock
Φυσικά, το να μείνει κανείς στο Fuggerei δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν αρκεί να κάνεις μια αίτηση. Υπάρχουν τρεις απαράβατοι κανόνες που έχουν παραμείνει σχεδόν αναλλοίωτοι από το 1521:
- Τοπική εντοπιότητα: Πρέπει να είσαι κάτοικος του Άουγκσμπουργκ για τουλάχιστον δύο χρόνια.
- Θρήσκευμα: Πρέπει να είσαι Καθολικός. Η γειτονιά ιδρύθηκε σε μια εποχή βαθιάς θρησκευτικότητας και ο ιδρυτής ήθελε να διασφαλίσει ότι οι κάτοικοι μοιράζονται τις ίδιες αξίες.
- Οικονομική κατάσταση: Πρέπει να είσαι άπορος, αλλά χωρίς χρέη. Το Fuggerei προορίζεται για ανθρώπους που η μοίρα τους έφερε σε δύσκολη θέση, αλλά παραμένουν αξιοπρεπείς και προσπαθούν να επανέλθουν.
Υπάρχει όμως και ένας τέταρτος, πιο «πνευματικός» όρος: Οι κάτοικοι οφείλουν να λένε τρεις προσευχές την ημέρα (το Πάτερ Ημών, το Χαίρε Μαρία και το Πιστεύω) υπέρ της υγείας και της ψυχής του ιδρυτή, Jakob Fugger, και της οικογένειάς του. Είναι ο «πνευματικός φόρος» που συνοδεύει το εξευτελιστικό ενοίκιο.
Παρά το γεγονός ότι η γειτονιά αποτελεί τουριστικό πόλο έλξης, οι περίπου 150 κάτοικοί της προσπαθούν να διατηρήσουν την ιδιωτικότητά τους. Οι πύλες της συνοικίας κλείνουν κάθε βράδυ στις 10:00. Αν κάποιος κάτοικος επιστρέψει αργότερα, οφείλει να πληρώσει ένα μικρό πρόστιμο στον νυχτοφύλακα (περίπου 0,50 ευρώ ή 1 ευρώ αν είναι μετά τα μεσάνυχτα) – ένα ποσό που, αναλογικά, είναι μεγαλύτερο από το ετήσιο ενοίκιό του!
Διαβάστε επίσης
Εκτός από τις κατοικίες, στο Fuggerei λειτουργεί ένα μουσείο που αναδεικνύει την ιστορία της οικογένειας Fugger, καθώς και ένα διαμέρισμα-μοντέλο, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν πώς είναι οι εσωτερικοί χώροι σήμερα. Επίσης, η γειτονιά διαθέτει ένα από τα ελάχιστα διατηρημένα αντιαεροπορικά καταφύγια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως εκπαιδευτικός χώρος, θυμίζοντας ότι η γειτονιά επιβίωσε ακόμα και από τους σφοδρούς βομβαρδισμούς που κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του Άουγκσμπουργκ το 1944.
Φωτογραφία: shutterstock
Το Fuggerei δεν είναι απλώς ένα αξιοπερίεργο των ταξιδιωτικών οδηγών. Είναι μια απόδειξη ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία και η κοινωνική ευθύνη μπορούν να δημιουργήσουν δομές που αντέχουν στην ορμή των αιώνων. Σε μια περίοδο που οι πόλεις μας γίνονται ολοένα και πιο απρόσωπες και ακριβές, το «χωριό» του Jakob Fugger μας υπενθυμίζει ότι η στέγαση είναι πρωτίστως ανθρώπινο δικαίωμα και όχι μόνο ένα χρηματιστηριακό προϊόν.
Αν βρεθείτε ποτέ στη Βαυαρία, μια επίσκεψη στο Fuggerei θα σας κάνει να αναρωτηθείτε: Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν υπήρχαν περισσότεροι άνθρωποι με το όραμα του «Πλούσιου» Ιακώβου; Μέχρι τότε, οι κάτοικοι του Άουγκσμπουργκ θα συνεχίζουν να ανάβουν τα κεριά τους και να προσεύχονται για τον ευεργέτη τους, απολαμβάνοντας την ασφάλεια ενός σπιτιού που κοστίζει λιγότερο από ένα ευρώ.
Δείτε και αυτά