Στον κόσμο της υψηλής γαστρονομίας, η υπόσχεση για μια «εμπειρία χωρίς συμβιβασμούς» συχνά συνοδεύεται από ένα ανάλογο τίμημα. Ωστόσο, όταν αυτό το τίμημα αφορά ένα καρβέλι ψωμί που κοστίζει σχεδόν όσο ένα πλήρες γεύμα σε εστιατόριο, τα όρια ανάμεσα στην πολυτέλεια και την υπερβολή γίνονται δυσδιάκριτα. Η παριζιάνικη αλυσίδα αρτοποιίας copains, που έγινε διάσημη για τις gluten-free δημιουργίες της…
Στον κόσμο της υψηλής γαστρονομίας, η υπόσχεση για μια «εμπειρία χωρίς συμβιβασμούς» συχνά συνοδεύεται από ένα ανάλογο τίμημα. Ωστόσο, όταν αυτό το τίμημα αφορά ένα καρβέλι ψωμί που κοστίζει σχεδόν όσο ένα πλήρες γεύμα σε εστιατόριο, τα όρια ανάμεσα στην πολυτέλεια και την υπερβολή γίνονται δυσδιάκριτα. Η παριζιάνικη αλυσίδα αρτοποιίας copains, που έγινε διάσημη για τις gluten-free δημιουργίες της, βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες στο στόχαστρο έντονης κριτικής, καθώς οι πελάτες στο Λονδίνο δηλώνουν σοκαρισμένοι τόσο από τις «αστρονομικές» τιμές όσο και από την απογοητευτική ποιότητα των προϊόντων.
Η άφιξη των «φίλων» από το Παρίσι
Η ονομασία της αλυσίδας, copains (που στα γαλλικά σημαίνει «φίλοι»), υποσχόταν μια οικεία και ποιοτική προσέγγιση στο καθημερινό μας ψωμί. Ιδρύθηκε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της πανδημίας από δύο πρώην στελέχη του κολοσσού ειδών πολυτελείας lvmh, τους giovanni amico και baptiste borne. Η επιτυχία τους στη γαλλική πρωτεύουσα ήταν αλματώδης, καθώς κατάφεραν να προσφέρουν αισθητικά άρτια και γευστικά προϊόντα σε ανθρώπους με δυσανεξία στη γλουτένη, μια αγορά που παραδοσιακά υστερούσε σε γεύση.
Η επέκταση στο Λονδίνο, αρχικά στο covent garden στα τέλη του 2025 και πρόσφατα στο islington, χαιρετίστηκε από τους λάτρεις της υγιεινής διατροφής. Όμως, η χαρά μετατράπηκε γρήγορα σε δυσφορία όταν οι κατάλογοι των τιμών έγιναν γνωστοί.
Ο περιβόητος φούρνος
Το προϊόν που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις είναι το περίφημο clement. Πρόκειται για ένα vegan ψωμί χωρίς γλουτένη, φτιαγμένο από αλεύρι ρυζιού ημι-ολικής άλεσης, αλεύρι κάστανου, άμυλο πατάτας, ψύλλιο, κράνμπερις και φουντούκια. Ενώ τα υλικά ακούγονται εκλεκτά, η τιμή του είναι πραγματικά εξωφρενική: ένα καρβέλι 500 γραμμαρίων κοστίζει 16 λίρες (περίπου 19 ευρώ), ενώ η μεγάλη έκδοση των 900 γραμμαρίων εκτοξεύεται στις 29 λίρες (περίπου 34 ευρώ).
VIRAL
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της υπερβολής, το διάσημο προζυμένιο ψωμί των πολυκαταστημάτων harrods κοστίζει 10 λίρες για 2 κιλά, ενώ το μέχρι πρότινος ακριβότερο ψωμί στη Βρετανία, του γαλλικού φούρνου poilane, κόστιζε 24,40 λίρες και ήταν διακοσμημένο στο χέρι. Για τον μέσο καταναλωτή που μπορεί να βρει ένα τυποποιημένο ψωμί στο σούπερ μάρκετ με λιγότερο από μία λίρα, η πρόταση των copains μοιάζει με ανέκδοτο για λίγους.
Το περιβόητο ψωμί
Το πρόβλημα όμως δεν σταματά στην τιμή. Αν η γεύση ήταν θεϊκή, ίσως κάποιοι να δικαιολογούσαν την επένδυση. Αντιθέτως, οι κριτικές στο διαδίκτυο είναι καταπελτικές. Γνωστοί food bloggers περιγράφουν την εμπειρία τους με τα πιο μελανά χρώματα. «Είναι σαν να τρως το προστατευτικό φελιζόλ που έρχεται με τα δέματα της amazon», δήλωσε ένας κριτικός αφού πλήρωσε 22 λίρες για δύο γλυκίσματα, χαρακτηρίζοντας το ντόνατ βανίλιας ως «το πιο απογοητευτικό γλύκισμα της χρονιάς».
Κράξιμο στα social
Άλλη κριτικός βαθμολόγησε τη γεύση και την υφή με 3 στα 10, σημειώνοντας ότι το φαγητό ήταν «λαστιχωτό, στεγνό και κατώτερο των περιστάσεων». Πλήρωσε 11,90 λίρες για ένα σάντουιτς με ζαμπόν, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ότι το ψωμί ήταν άγευστο και χρησίμευε απλώς ως «δοχείο» για τη γέμιση. Η κοινή συνιστώσα όλων των παραπόνων είναι ότι η ποιότητα θυμίζει τα πρώτα, αποτυχημένα πειράματα προϊόντων χωρίς γλουτένη του 2012 και όχι μια premium πρόταση του 2026.
Η διοίκηση των copains, βλέποντας το αρνητικό κλίμα να διογκώνεται, εξέδωσε μια εκτενή ανακοίνωση. Απέδωσε τα προβλήματα στην ποιότητα σε ζητήματα με τους προμηθευτές στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις δυσκολίες διαπραγμάτευσης τιμών λόγω του μικρού όγκου παραγγελιών (καθώς διαθέτουν μόνο δύο καταστήματα στο Λονδίνο).
Διαβάστε επίσης
«Γνωρίζουμε ότι υπάρχει περιθώριο βελτίωσης για να φτάσουμε στο επίπεδο του Παρισιού», παραδέχθηκαν οι ιδρυτές, ενώ υποσχέθηκαν ότι βρίσκονται σε φάση επαναδιαπραγμάτευσης με τους προμηθευτές για να μειώσουν τα κόστη και, κατ’ επέκταση, τις τιμές. Επιπλέον, ανακοίνωσαν ότι ο υπεύθυνος ποιότητας της εταιρείας βρίσκεται ήδη στο Λονδίνο για να επανασχεδιάσει τις συνταγές και να εκπαιδεύσει το προσωπικό. «Σύντομα θα δείτε συγκεκριμένες βελτιώσεις», κατέληξε το μήνυμά τους, ζητώντας την εμπιστοσύνη του κοινού.
Η περίπτωση των copains αποτελεί ένα ενδιαφέρον μάθημα για το πώς το branding και η παριζιάνικη αίγλη δεν αρκούν για να επιβιώσει μια επιχείρηση σε μια απαιτητική αγορά όπως αυτή του Λονδίνου. Όταν οι τιμές είναι «στρατοσφαιρικές», οι προσδοκίες του πελάτη είναι αντίστοιχα υψηλές. Η επίκληση των ποιοτικών πρώτων υλών και της sustainable φιλοσοφίας δεν μπορεί να καλύψει το κενό μιας κακής γευστικής εμπειρίας.
Για τους Έλληνες αναγνώστες, που έχουν μάθει να εκτιμούν το καλό, φρέσκο ψωμί από τον φούρνο της γειτονιάς, οι ιστορίες για καρβέλια των 30 ευρώ μοιάζουν με σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Όμως, αναδεικνύουν μια παγκόσμια τάση: την προσπάθεια μετατροπής βασικών αγαθών σε είδη πολυτελείας, η οποία συχνά προσκρούει στην σκληρή πραγματικότητα της σχέσης ποιότητας-τιμής. Αν οι «φίλοι» από το Παρίσι θέλουν να κρατήσουν τους φίλους τους στο Λονδίνο, θα πρέπει σίγουρα να κάνουν το ψωμί τους πιο εύπεπτο – και για το στομάχι και για το πορτοφόλι.
Δείτε και αυτά