«Μη με ρωτάς “Πότε θα κάνεις παιδιά”, δεν ξέρεις τι περνάω. Έχω χάσει ήδη ένα»: Απαρηγόρητη γυναίκα ξεσπά


Αληθινές ιστορίες: Δεν είναι εύκολο για όλους να μιλάνε ανοιχτά ή να απαντάνε σε ερωτήσεις, που πολλές φορές μπορεί να γίνουν αδιάκριτες. Ο καθέ…

.... Ο καθένας κουβαλάει τα δικά του βάρη και μπορεί άθελα μας να ξύσουμε πληγές που ενδεχομένως δεν έχουν κλείσει. Η σημερινή ιστορία προέρχεται από μία κοπέλα που δίνει μάχη με την υπογονιμότητα και η αφήγησή της είναι αφοπλιστική. Αληθινές ιστορίες: Ακολουθεί η ιστορία...



Αληθινές ιστορίες: Δεν είναι εύκολο για όλους να μιλάνε ανοιχτά ή να απαντάνε σε ερωτήσεις, που πολλές φορές μπορεί να γίνουν αδιάκριτες. Ο καθένας κουβαλάει τα δικά του βάρη και μπορεί άθελα μας να ξύσουμε πληγές που ενδεχομένως δεν έχουν κλείσει. Η σημερινή ιστορία προέρχεται από μία κοπέλα που δίνει μάχη με την υπογονιμότητα και η αφήγησή της είναι αφοπλιστική.



Αληθινές ιστορίες: Ακολουθεί η ιστορία της

«Σε παρακαλώ, πριν με ρωτήσεις πότε θα κάνω παιδί, σκέψου λιγάκι…

Σκέψου εάν είσαι ο πρώτος που με ρωτάει αυτές τις μέρες ή ένας ακόμα από τους πολλούς.

Βάλε τον εαυτό σου στη θέση μου. Σκέψου εάν έχω αναφέρει ποτέ μου αυτό το ζήτημα, εάν σου έχω μιλήσει ποτέ για παιδιά.

Σκέψου πόσο προσωπική είναι μια τέτοια ερώτηση και τι μπορεί να σημαίνει για κάποιους από εμάς.

Μπορεί να μην το γνωρίζεις, αλλά δίνω μάχη με την υπογονιμότητα κι έχω ήδη χάσει ένα παιδί. Είναι ένα ενδεχόμενο που θέλω να λάβεις υπ’ όψιν πριν ρωτήσεις.

Πρέπει να το λάβεις υπ’ όψιν γιατί η στεναχώρια που θα μου προκαλέσεις μπορεί να είναι τόσο μεγάλη που δεν αντέχεται. Όχι τώρα, τουλάχιστον.



Σκέψου ότι δεν χρειάζεται να το γράφει το μέτωπό μου για να υποθέσεις ότι ίσως είναι μια ερώτηση που δεν θέλω ν’ ακούσω. Μια ερώτηση που με πονάει βαθιά.

Ακόμη κι αν δεν στο δείξω για να μη σε πληγώσω. Ακόμη κι αν το καταπιώ μέχρι να βρεθώ μόνη μου και ξεσπάσω σε κλάματα.

Κι αν κάνεις την ερώτηση, σε παρακαλώ μη μου επισημάνεις πόσο πολύτιμες είναι οι στιγμές που ζω με τον σύντροφό μου, τώρα που δεν έχουμε ακόμα παιδιά και πώς θα τις αναπολώ αργότερα.

Μην συνεχίσεις να μου μιλάς γι’ αυτό γιατί μπορεί και να στρίβεις το μαχαίρι σε μια ανοιχτή πληγή.

Και σκέψου ότι ίσως είναι ένας πόνος που δεν μπορείς να καταλάβεις και γι’ αυτό δεν μπορείς να με συμπονέσεις ή να με παρηγορήσεις.



Μην προσπαθείς, λοιπόν.

Ακόμα καλύτερα, μην ρωτήσεις καν. Περίμενε να σου πω μόνη μου εάν έχω ευχάριστα νέα.

Καλύτερα να μοιραστούμε τη χαρά μου παρά τον πόνο μου.»

Καλό είναι να σκεφτόμαστε πριν πούμε κάτι που δεν αλλάζει. Τα λόγια πονάνε και κάποιες φορές περισσότερο από τις ίδιες τις πράξεις.



Το διαβάσαμε εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Τα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε.


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.